Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

το φως και η αρχή - τραγουδάκι

Από τους Νάμα. Το άκουσα προχτές για πρώτη φορά. Υπέροχο



Απ’ όσα ονειρεύτηκα κι απ’ όσα έχω ζήσει
Απ’ όσα αγάπησα κι απ’ όσα μισώ
Απ’ όσα κουράστηκα και πίσω έχω αφήσει
Απ’ όσα γυρεύω στο σκοτάδι να βρω

Απ’ όλα όσα πέρασα κι απ’ όσα θυμάμαι
Απ’ όσα φοβάμαι και απ’ όσα έχω δει
Απ’ όλα όσα θέλησα να έχω και να’ μαι
Απ’ όσα χτυπάνε δίχως πως και γιατί

Η αγάπη μου είναι πιο δυνατή

Στην άγρια θάλασσα του κόσμου
Η αγάπη μου είναι χαμένο νησί
Η αγάπη μου είναι ο άγγελός μου
Στη νύχτα του κόσμου το φως και η αρχή

Απ’ όσα έχω χάσει και απ’ όσα έχω δώσει
Απ’ όσα αρνήθηκα και απ’ όσα μπορώ
Απ’ όλα όσα πίστεψα και μ’ έχουν προδώσει
Απ’ όσα με τράβηξαν στο δρόμο να βγω

Απ’ όσα τελειώσανε κι απ’ όσα θα γίνουν
Απ’ όσα θα μείνουν και απ’ όσα χαθούν
Απ’ όσα περνάνε και σημάδια μου αφήνουν
Απ’ όσα γελάνε πριν το τέλος να δουν

Η αγάπη μου είναι πιο δυνατή

Στην άγρια θάλασσα του κόσμου
Η αγάπη μου είναι χαμένο νησί
Η αγάπη μου είναι ο άγγελός μου
Στη νύχτα του κόσμου το φως και η αρχή.

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Οδηγάω μόνος....

.
.
....ήτανε μεγάλο πάθος.....
.
....κι όπως πριν να τον αγκαλιάσω πάλι δεν μπορώ
.
.
....γύρω μας όλοι οι δρόμοι κλείσαν ξαφνικά  
σ΄αδιέξοδα δεν μπαίνω κι ούτε τα καταλαβαίνω  
κι από κείνον που με πνίγει φεύγω μακριά
.
.
....κι αν θυμάμαι πράγματα και με πιάνουν κλάματα
θα βρω τρόπο και θα ξεχαστώ.........
.
.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Ερηνούλα μου...

Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

Mεταξύ μας όπως βλέπεις τα περιθώρια στενεύουν
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

Τις καμμένες πόλεις, τα νεκρά παιδιά θυμάμαι και το αίμα
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

και η δικιά μου η ζωή, δίχως νόημα δίχως φωνή και μ’ άδειο βλέμμα
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μ

Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν
πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν
και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν
αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est"

Με τρομάζεις σαν των γηπέδων τις φωνές και τις σημαίες
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

φοβισμένος σε κοιτάζω διπλωμένες κρατώντας τις κεραίες
Αχ Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν
πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν
και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν
αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est"

Ξεκινάς να με βρεις κι όλο πέφτεις θαρρείς σ’ ένα τοίχο
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

και ερωτεύεσαι εκεί δίχως χρώμα, δίχως οσμή και δίχως μύθο
Αχ Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου

Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν
πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν
και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν
αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est"

Αλλά εγώ Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου...

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

Το αντρικό σώμα στο έργο του Paulo César

joão caneco
a serenidade não se procura, encontra-se
a tua pele na minha pele
eros de ébano
janela com o mundo e a espera de ti
moments of skin
o pai, o filho, o espírito e o santo
tu e eu IV
the birth of Mars
nervos, musculos e pele

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Κι όμως κάτι αλλάζει....


Θυμάμαι ήταν το καλοκαίρι του 2008.
Το καλοκαίρι το πρώτο μετά που σε γνώρισα κι έκτοτε είμαστε μαζί.
Ήταν τέτοιες μέρες, μέρες της πορείας περηφάνιας (όχι παρέλαση, παρελάσεις κάνουν οι χούντες).
Ήμασταν στο σπίτι των Η και Γ και σας είπα να κανονίσουμε να πάμε.
"Το έχουμε υποχρέωση στους εαυτούς μας, στην αξιοπρέπειά μας" σας είχα πει.
Μαζί στην παρέα μας ήταν και ο Β με τον Ν.
Όλοι μαζί, και οι πέντε, αντιδράσατε σαν αρσακειάδες παρθένες. Κάτι για "καρναβάλια", "κιτς" και άλλες τέτοιες αρλούμπες μου αραδιάσατε.
Τελικά πήγα, χωρίς εσάς τους πέντε.
Βρήκα τον Κ με τον S και πήγα μαζί τους
αλλά με μια θλίψη, γιατί δεν ήσουν μαζί μου.
:-(

Αυτά τότε....

Προχτές, ήμασταν και οι έξι εκεί.
Ο Β με τον Ν, ο Η με τον Γ, εσύ κι εγώ.
Εσύ με το σπασμένο πόδι δεν μπόρεσες να έρθεις μαζί μας στην πορεία κι έμεινες στην πλατεία.
Έφυγα και εγώ στη μέση της πορείας για να έρθω να σε βρω, μη μου πάθεις και τίποτα....
Δεν πειράζει, του χρόνου μωρό μου, εσύ να είσαι γερός.
Άλλωστε το κενό μας αναπληρώθηκε επάξια από τους Η και Γ που κράταγαν τη δεύτερη σημαία του pride.
:-)

Του χρόνου λέω να ανέβουμε και Θεσσαλονίκη.
Τι λες;
Πάμε;