Το άλλο με τον Τοτό...

Έχει καταντήσει πια γελοίο να μας νομίζουν για ηλίθιους.... χτες ο Μπενύτο, σήμερα ο Πρωτόππας, δεν είναι λέει κρίση αυτό που ζούμε είναι κάτι "άλλο", δηλαδή τι;;; Αυτό δεν μας το είπαν.

Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε αυτόν τον τόπο, διαφθορά και έγκλημα κρύβεται από κάτω.  Πάνε να καθαρίσουν τα σκατά που δημιούργησαν οι ίδιοι (μπλε και πράσινοι πολιτικοί και συνδηκαλιστές), σε 40 χρόνια μεταπολίτευσης, με άλλα σκατά. Η ευθύνη της Αριστεράς τεράστια που λάμπει όλα αυτά τα χρόνια δια της απουσίας της μέσα τον δικό της κόσμο, στη δικής της φούσκα. Ο χέρι-χέρι Φασιστοφέρης συμπεριλαμβάνεται στη λέξη σκατά που ανέφερα προηγουμένως, για όσους αναρωτήθηκαν.

Διέφθηραν πρώτα τον λαό με τα ρουσφέτια, τα φακελάκια, το εύκολο χρήμα, την ατιμωρησία και την αμορφοσιά για τον κάνουν τώρα σκλάβο. Κουρέλιασαν ότι λίγο καθαρό είχε να δείξει τούτος ο τόπος: ακεραιότητα, φιλότιμο, ευγένια, εργατικότητα.

Δεν ήρθαν να μας σώσουν από την κρίση, ήρθαν για την ολοκληρώσουν σε όλες τις εκφάνσεις της οικονομική, ηθική, πολιτισμική, πολιτική, κοινωνική.

Να μην γίνουμε λέει Αργεντινή. Μωρέ να γίνουμε, να ξεκινήσουν όλα από την αρχή: το Σύνταγμα, οι νόμοι, το κράτος, τα υπουγεία, οι δημόσιες υπηρεσίες, η οικονομία, τα δικαστήρια, ο στρατός, τα νοσοκομεία, η παιδεία, ΟΛΑ. Η εκκλησία επιτέλους να έχει έναν και μόνο έναν ρόλο σε αυτό τον τόπο: τον πνευματικό. Περιουσία καμμιά, μόνο οι ναοί και τα μοναστήρια. Να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι.

Θα τρέχετε να σωθείτε όχι μόνο από το λαό αλλά και από τους εντολοδόχους σας, ο προδότης το ξέρετε, δεν έχει μοίρα πουθενά, γιαυτό ακούτε Αργεντινή και τρέμετε.

"Νερομπογιές"

Η παραπάνω φωτογραφία της θάλασσας του Μπάρεντς (βορείως της Σκανδιναβίας μέσα στον αρκτικό κύκλο) απεικονίζει την αλλαγή χρώματος που επιφέρει η ανάπτυξη του φυτοπλαγκτόν μέσα στο σύντομο αρκτικό καλοκαίρι. Το σημαντικό είναι ότι τα συγκεκριμένα "λιβάδια" από φυτοπλαγκτόν εμπλουτίζουν με ίση ποσότητα οξυγόνου την ατμόσφαιρα όσο και τα δέντρα της ξηράς με την ίδια έκταση.
Για αυτό και η παρακολούθησή του, όπως καταλαβαίνετε, είναι μείζονος σημασίας μιας και το φυτοπλαγκτόν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις κλιματικές όσο και περιβαλλοντολογικές αλλαγές (λέγε με μόλυνση).

Πράγμα που αφήνει παγερά αδιάφορους κάποιους άλλους δεδομένου ότι το λιώσιμο των πάγων του αρκτικού κύκλου έχει ανοίξει την όρεξη των κολλοσών πετρελαϊκών εταιριών που ουδόλως  ενδιαφέρονται για το μικροσκοπικό φυτοπλαγκτόν, πόσο δε για το αν στο μέλλον θα αναπνέουμε οξυγόνο ή μεθάνιο. Είναι πολλά τα λεφτά κουτάβι μου.

Από αισθητικής άποψης βέβαια η μαμά φύση αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι ο ανώτερος καλλιτέχνης όλων. Πότε θα πάρει ανάποδες και μας διαγράψει μονοκοντυλιάς από τον πλανήτη δε ξέρω...

Μακάρι τέτοια ομορφιά να άγγιζε περισσότερο τις ψυχές των ανθρώπων.  Μακάρι.

Ένα απόγευμα .... στη Σαλαμίνα...

Ξαναπήγα τις προάλλες μόνος, δυστυχώς το μικιό μου εργαζόταν :-( στην μικρούλα απομονωμένη παραλία στη Σαλαμίνα.
Πάντα μου άρεσε η αίσθηση του νερού χωρίς το μαγιό και η ζέστη του ήλιου σε όλο το κορμί χωρίς την κρυάδα του βρεγμένου lycra.
Τώρα λοιπόν που τέλειωσαν τα "μπάνια του λαού" το απόγευμα η συγκεκριμένη παραλία είναι έρημη και ο γυμνισμός εφικτός χωρίς το ρίσκο κάποιος κομπλεξικός ντυμένος "να μου την πει" και να μου χαλάσει τη διάθεση.

Παρένθεση
Η παραλία βέβαια είναι αρκετά απομονωμένη, έτσι, στην περίπτωση που στους ντυμένους δεν υπάρχει γυναίκα (αλλιώς αυξάνονται οι πιθανότητες τα αρσενικά της παρέας να το παίξουν κοκκοράκια), το μαγιό και πάλι παραμένει στο σακ-βουαγιάζ.
Πρόβλημά τους αν δεν αντέχουν στη θέα ενός άλλου γυμνού άντρα. Έχει τόσες άλλες παραλίες να πάνε άμα θέλουν.
Κλείνει η παρένθεση

Ηρεμία και ησυχία για να "γεμίσουν οι μπαταρίες" γιατί η "μαυρίλα" δε λέει να τελειώσει

Ξάπλωσα κάποια στιγμή πάνω στα ζεστά χαλίκια, σε άμεση επαφή με τη μητέρα γη, χωρίς τη "μόνωση" της πετσέτας, μαγεία.... δεν έχω λέξεις να περιγράψω την αίσθηση.
Όσοι έχετε ξαπλώσει απευθείας πάνω στη γη, σε κάποια παραλία και έχετε αφήσει το σώμα να χαλαρώσει και το μυαλό να αδειάσει από σκέψεις νομίζω καταλαβαίνετε. Όσοι δεν το έχετε πράξει να το δοκιμάσετε.

Το ηλιοβασίλεμα απλά πανέομορφο...

Ναι το καλοκαίρι συνεχίζεται....

To be or not to be...

Συμφώνου συμβίωσης συνέχεια...

Όσο διαβάζω και μαθαίνω για αυτό το σύμφωνο συμβίωσης που πάνε να μας πλασάρουν, μπαίνω όλο και περισσότερο στο δίλημμα για το αν αξίζει ή όχι τελικά την υποστήριξή μας και εν τέλει αν αξίζει να ψηφιστεί κάτι τέτοιο.

Είναι λειψό έτσι όπως προτείνεται, ιδίως όταν διάβασα το τμήμα που αφορά τα κληρονομικά με πιάσανε τα γέλια από τα νεύρα μου: 1/5 εάν υπάρχουν κληρονόμοι πρώτης τάξης ή 1/2 αν υπάρχουν μόνο άλλοι κληρνόμοι.

Αν επιπλέον λάβω υπόψη το πως ετοιμάζεται να χρησιμοποιηθεί επικοινωνιακά από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της για να κρατήσει πολύ πιθανόν άλλα ανοσιουργήματα μακριά από την προσοχή της κοινωνίας και να φτιασιδώσει την εικόνα της στην ημεδαπή αλλά κυρίως στην αλλοδαπή, τότε τα γέλια δίνουν τη θέση τους σε γρυλίσματα. Όλα αυτά βέβαια κοροϊδία και παιχνίδι σε βάρος των δικών μας δικαιωμάτων που μόνο δικαιώματα δεν θα είναι.

Αυτά από τη μία.......

Από την άλλη όμως σκέφτομαι ότι έστω και έτσι λειψό, μήπως είναι καλύτερο από το τίποτα που ισχύει σήμερα;; Που αν τα τινάξω (κούφια η ώρα) το μικιό μου (Στέλιος Νο2) δεν θα μπορεί να πάρει ούτε μια τρίχα από τα αρχίδια μου. Ότι μπορεί να αποτελέσει ένα βήμα προόδου, βάση για μελλοντικές διεκδικήσεις;;

Οι "επαγγελματίες" ακτιβιστές μάς (και όλοι μας μαζί) νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταματήσουν τις κοκκορομαχίες και τη φαγομάρα για την "πίτα". Ή μήπως ζητάω πολλά;;

Ο φετινός Σεμπτέβρης (μάλλον) θα είναι καυτός....

 Δεν ξέρω αν θα είναι καυτός ο φετινός Σεμπτέμβριος λόγο καιρού, αλλά αν η παρακάτω είδηση αληθεύει και τηρηθούν τα γραφόμενα θα έχουμε πολλές λιποθυμίες, πολλά χαμόγελα και υψηλές θερομοκρασίες.

Θα δείξει....  Α! ναι για την είδηση κλικ εδώ.