Σήμερα ξανά για δουλειά μετά από μία εβδομάδα άδειας - εξ ού και η εξαφάνιση μου από τη blogόσφαιρα.Με το μικιό μου μαζί ήμασταν όλες τις μέρες, χαδάκια, αγκαλίτσες γούτσου-γούτσου. Πετάξαμε και ο ένας τα μάτια του αλλουνού έξω βεβαίως-βεβαίως. Ρίξαμε και δυό καβγαδάκια - έτσι για να μην ξεχνιώμαστε βρε αδερφέ.
Πήγαμε σε φίλους, αράξαμε σπίτι στο Πέραμα και χαζεύαμε τη θέα (αλήθεια σας έχω δείξει τη θέα που έχω από το μπαλκόνι μου;; όχι;; - θα επανέλθω με σχετικό πόστ).
Πήγαμε και στη συναυλία των Aerosmith, μια χαρά, δε λέω.
Άλλη μέρα είδαμε στο σινεμά το Price of Persia - πολύ καλή στο είδος της, την συστήνω ανεπιφύλακτα για όσους δεν την έχουν δει ακόμη, σπεύσατε.
Ντάξ, δεν πέρασα άσχημα.
Αλλά να, δεν ήταν καλοκαίρι αυτό. Τη μια κρύο, την άλλη αέρας, μετά συνεφιά με βροχή από πάνω λες και είναι Οκτώβρης. Μου χάλασε όλη τη διάθεση για ξεγνοισιά.
Ήθελα να πηγαίναμε για μπάνιο κάθε μέρα, πήγαμε μόνο μία όλη κι όλη.
Επέστρεψα στη δουλεία με διάθεση, σαν να μην έλειψα καθόλου.
Φτου
Ελπίζω στα μέσα Ιούλη που θα είναι η επόμενη άδεια να είναι καλύτερα τα πράγματα σε ότι αφορά τον καιρό γιατί θα τραβήξω τις κωλότριχές μου στο τέλος από τα νεύρα.












